أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً . و معلوم است كه مقصود از بعث رسل و انبيا و اقامت وظايف طاعت ائمّه و خلفا ، ظهور حكمت الهى است و بيان صراط « 1 » مستقيم در اوامر و نواهى كه وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ ، « 2 » به آن اشعار است . امّا چون در زمان دولت مصطفوى ، تمام كمالات صورى « 3 » و معنوى تكميل يافت و نهايت نظام پذيرفت كه « 4 » الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي « 5 » وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً ، و لهذا تا قيام ساعت 17 و ساعت قيام در هيچ مصلحتى از مصالح عالم ، « 6 » احتياج به تجديد شريعتى بعد از اين نمانده و باعثى به تعيين « 7 » ناموس متين‌تر از اين شرع مبين و قواعد اين ملّت حكمت « 8 » آيين نخواهد بود « 9 » . رمل « 10 » تا ابد شرع نبى و احكام اوست * همسر نام الهى نام اوست « 11 » زيرا كه اين آيت « 12 » عنايت وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ ، جهت رهنمايى كافّهء امم از بنى نوع « 13 » آدم و در وضع دستورالعمل خلفا و اصحاب احكام « 14 » ميان « 15 » خدم و حشم ، دو قانون‌نامهء الاهى و دو دستور حكيمانه در اجراى اوامر و نواهى ، بر روى روزگار به يادگار گذاشته كه « انّى تركت فيكم امرين لن تضلّوا ما تمسّكم بهما كتاب اللّه و سنة رسوله » 18 . « 16 » لاجرم هر سعادتمندى كه دست توسّل و اعتصام به آن دو حبل متين پراحكام و دو عروهء بىانفصام ، در قواعد احكام درآورد ، هميشه در راه حقّ از مزّلت « 17 » قدم ، محفوظ و مصون ماند و همواره اعمال و احوال او به رضاى حقّ و صلاح « 18 » خلق مقرون بود . اكنون اگر به اين دو جام گيتىنما كه حكم دو ديدهء بينا دارد ، در حال خود و كار عالم نظر كند ، تمام

--> ( 1 ) . م : طريق . ( 2 ) . م : هم المقصودون و ان جندنا لهم الغالبون . ( 3 ) . م : + سعادت . ( 4 ) . م : - كه . ( 5 ) . م : - و اتممت عليكم نعمتى . ( 6 ) . م : از قوانين اسلام . ( 7 ) . م : شريعت و آيين و تبيين . ( 8 ) . م : - شرع مبين و . . . حكمت . ( 9 ) . م : نمانده است . ( 10 ) . م : - رمل . ( 11 ) . م : - تا ابد . . . اوست . ( 12 ) . م : - آيت . ( 13 ) . م : - نوع . ( 14 ) . م : فرماندهان . ( 15 ) . م : - ميان . ( 16 ) . م : + الحديث . ( 17 ) . س : منزلت . ( 18 ) . م : - صلاح .